| Kuruluşu: 2001
yılında ECM kuruluşunun 32. yılını kutluyor. Kaliteli üretimi
her zaman ticari başarının üstünde tutan ve bir benzeri
daha olmayan bu plak şirketinin kurucusu, nerdeyse tüm albümlerin
yapımcısı Alman Manfred Eicher. Kendisi de caz ve klasik müzik
çalan Eicher, Berlin Müzik Akademisi'nden mezun olduktan
sonra, çeşitli orkestra ve oda müziği kayıtlarında yapımcı
asistanı olarak görev alınca klasik müzik kayıtlarında gösterilen
titizlik ve detaylı çalışmayı görüp hayran kaldı. Aynı
titiz ve duyarlı çalışmanın caz müziği kayıtlarında gösterilmesi
gerektiği yaklaşımıyla ECM şirketini (Edition Of
Contemporary Music) (=Çağdaş Müzik Edisyonu) kurdu.
İlk Kayıtlar: ECM'in ilk
albümü piyanist Mal Waldron tarafından seslendirilen
"Free At Last" ismini taşır. Waldron, Coltrane,
Mingus, Dolphy ve Holiday ile çalışmış bir müzisyendir.
Kasım 1969'da piyasaya çıkan bu longplay, en yüksek kalite
vinil üzerinde sınırlı bir sayıda üretildi ve hemen tükendi.
Bu şekilde yapımın finansmanı da sağlanmış oldu ve şirket
yeni müzisyenlerle yoluna devam etti. Ama, Eicher'in teklifte
bulunduğu ilk müzisyenler arasında Norveçli saksafoncu Jan
Garbarek'in önemi büyüktür. Kendisiyle ilk 1968 yılında
Bolonya Müzik Festivali'nde tanışan Eicher, 1970 yılında
Garbarek, gitarist Terje Rypdal, basçı Arild Andersen ve
davulcu Jon Christensen'in yeraldığı "Afric
Pepperbird" isimli albümü çıkaracaktı. İlk kez
Oslo'da yapılan bu albümde çalıştığı müzisyenler de
hala kendisiyle albüm yapan sadık ECM müzisyenleri olacaktı.
Bunun yanısıra, hala beraber çalıştığı ses mühendisi
Jan Erik Kongshaug ile bu albümün yapımında tanışacaktı.
Ortam: ECM'in kuruluşu
caz müziği açısından da çok hayırlı oldu. Çünkü o yıllarda
müzik endüstrisinin tüm dikkati "rock" müziği üzerine
çevrilmişti ve önemli caz müzisyenleri göz ardı
ediliyordu. ECM sayesinde pek çok önemli caz sanatçısı albüm
kaydedecek bir şirket bulabilmişti kendine sonunda.
Bazı önemli noktalar:
Bir çok yeni nesil Amerikalı caz müzisyeni ile çalışmış
da olsa, ECM aslında sanata ve müziğe bir Avrupalı gözüyle
yaklaşan "Avrupalı" bir şirkettir.
Caz tarihinin en önemli ve popüler
albümleri olarak bilinen Keith Jarrett'ın "Solo
Konserler"i ve "Köln Konseri", Chick Corea'nın
"Return To Forever" isimli albümü ECM imzasını
taşımıştır.
ECM yılda ortalama 20 albüm çıkartarak
bir yandan tanınmış müzisyenlere yeni ufuklara doğru
yolculuklarında yardımcı olurken, diğer yandan da yeni,
yaratıcı müzisyenlere şans tanımaktadır.
Time dergisi 1981 yılında ECM
hakkında şunları yazmıştır: "Nasıl ki bir kısa öykü
yazarının en istediği şey, öyküsünün "New
Yorker" da yayınlanmasıysa, genç bir caz müzisyeninin
de en arzuladığı, ECM imzalı bir albüm çıkartmaktır."
ECM'in albüm yapımının her aşamasında
-müzisyenler, mühendislik, albüm dizaynı- gösterdiği üstün
kalite müzik otoritelerinin gözünden kaçmamış ve şirket
bu alanda pek çok uluslararası ödile layık görülmüştür.
ECM'in repertuarı, bir süre
sonra caz dışına da çıkmış ve pek çok etnik müziği de
kapsamına alarak çeşitlenmiştir: Hint ragası, Pakistan'ın
vokal müziği, İskandinav folk şarkıları, Afrika vurmalıları,
Brezilya korosu, çeşitli İslami müzikler, Arjantin tangosu,
ve Kore ayin müzikleri bunlardan belli başlı olanlarıdır.
70'lerin sonundan itibaren ECM
kataloğuna modern bestecileri almaya başlamıştır: Steve
Reich, Meredith Monk ve John Adams gibi. 1984'te Estonyalı
besteci Arvo Part'un "Tabula Rasa"sı ile "New
Series" (=Yeni Seri) adını verdikleri yeni kataloglarında
da ECM bir yüzyıldan diğerine geçerek, örneğin bir yandan
"Erken Müzik" dönemini gün ışığına çıkarırken,
öte yandan "Çağdaş Besteciliğin" yelpazesini araştırıyor.
Manfred Eicher'in müzik
tutkusuna paralel giden bir de film tutkusu var. Yönetmen
olarak imza attığı "Holozen" isimli film 1992 de gösterime
girmiş ve 45ci Locarno Film Festivali'nde "Özel Jüri Ödülü"ne
layık görülmüştü.
|
