“Columbia plak şirketinin başkanı 68 de Blood Sweat & Tears ve 69 da Chicago isimli 2 grupla kontrat imzalamıştı. Amacı Columbia’yı geleceğe taşımak bunu yaparken de genç kuşağı da beraberlerinde sürüklemekti...bir gün beni çağırdı...bu genç pazarı nasıl cezbederiz...değişmek için neler yapmamız lazım...gibi konular üstünde duruyordu.
Bunları söyleyen Miles Davis’ti ve bahsettiği kişi de Columbia’nın başkanı Clive Davis’ti.
Ve Miles Davis 26 Ekim 1955 te 4000$ avansla Columbia ile anlaştı. Bu o güne kadar kayıt yapmak için stüdyoya giren bir caz müzisyenine verilen en müthiş rakamdı. Bundan evvel ise Prestij plak şirketiyle çalışıyordu ve başka bir seçeneği de yoktu zaten. Çünkü uyuşturucu bağımlısıydı ve kimse onunla iş yapmaya yanaşmıyordu. Ama Columbia ile anlaşma yaptığında artık tedavi görmüştü ve uyuşturucu bağımlısı değildi.

1955 yılının Newport Jazz Festivali’nde hit isim Miles Davis ti. Son dakikada dahil olmuştu programa ama çok başarılı performansı onu uyuşturucu nedeniyle girdiği bir sessizlik döneminin ardından tekrar hak ettiği yere getirdi caz dünyasında. Bunun sonucu olarak da nihayet kendine ait, düzenli çalışacağı bir grup kurabildi: tenor saxofonda  John Coltrane, piyanoda Red Garland, basta Paul Chambers ve davulda “Philly” Joe Jones. Ve bu grup hemen adını duyurup yıldızlaştı; hem de Miles Davis’in 27  aylık bir süre içinde tam 4 kez  grup elemanlarını değiştirmesine rağmen.

1963 e gelindiğinde Miles Davis’in grubu basta Ron Carter, piyanoda Herbie Hancock, davullarda da o zamanlarda 17 yaşında olan harika çocuk Tony Williams’dan oluşuyordu ve bu haliyle çağdaş cazın en etkili ve en önemli ritm bölümüne sahipti.